عکس هایت را ورق میزنم، قاب ها را از بالا و چپ تا پایین و راست مرور میکنم، شاید در مرکز تصویر جایی خندیده باشی؛ همان رقص زیبای والس لبهایت را میگویم که اسم ش را گذاشته ام لبخند!

عکس هایت را ورق می زنم، کوهن به حرف می آید، من به حرف می آیم، لباس آبی ت را تن میکنم، پنجره به حرف می آید، خدا میخندد، گل های پیراهنت هم...