تفنگی را روی شقیقه ام گذاشته ام

که شلیک نمیکند، که نمی میرد این تن، که تمام نمیشود این زندگی، که به آخر نمی رسد این دوری، که نداشتنت ته نمی کشد هیچ وقت، که دستانت مال من نمیشوند تا ابد و یک روز تمام...

آه که اگر شلیک میکرد، اگر...

پ. ن: به اینجا رسیده ام، چند گرم باروت یا آرسنیک یا دیژیتالیس، تمام کند همه چیز را، همینقدر نگون بخت، همین قدر مستاصل!